Wskaźniki seropowagencji infekcji ludzkim niedoborem odporności w szpitalach Sentinel w Stanach Zjednoczonych

Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) rozwija się wiele lat po zakażeniu ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1). 1, 2 Z powodu tego długiego opóźnienia epidemiologia nowo zdiagnozowanego AIDS w dużej mierze odzwierciedla schemat infekcji HIV-1, które wystąpiły lata wcześniej. Chociaż krótkoterminowe prognozy dotyczące liczby przyszłych przypadków AIDS z modeli matematycznych mogą być w miarę dokładne, 3, 4 modele statystyczne oparte na przypadkach AIDS, zgłoszonych w przeszłości, nie są w stanie przewidzieć wzorców nowych zakażeń wirusem HIV-1, które mogą wynikać ze zmiany zachowania społeczne lub pojawienie się wirusa w nowych obszarach geograficznych lub grupach ryzyka behawioralnego. Aby ocenić obecne i pojawiające się wzorce zakażenia HIV-1, Centers for Disease Control (CDC) wdrożyło szereg trwających badań nad seropreaunizacją HIV-1 w wybranych obszarach metropolitalnych w Stanach Zjednoczonych.5 Większość badań, takich jak te wśród dawców krwi oraz w klinikach związanych z zażywaniem narkotyków, osoby z grupy docelowej o ograniczonym zakresie wiekowym i składają się wyłącznie z osób o niskim lub wysokim ryzyku zakażenia wirusem HIV. Inne ważne źródła krajowych danych na temat seroprewencji HIV, takie jak programy badań przesiewowych wśród amerykańskich rekrutów wojskowych lub dawców krwi, podlegają automatycznej selekcji lub odchyleniom od siebie, które mogą się zmieniać w miarę upływu czasu. 6, 7
Celem systemu nadzoru szpikowego Sentinel dla zakażenia HIV jest ocena rozkładu infekcji wirusem HIV-1 we wszystkich grupach wiekowych i grupach ryzyka w populacjach zlewni obsługiwanych przez zestaw szpitali, przy czym szpitale służą jako miejsca wykrywania wartowników. Aby przeciwdziałać potencjalnej nadreprezentacji pacjentów w szpitalu wartowniczym (w porównaniu z populacją zlewni szpitala) osób zakażonych wirusem HIV-1 i poszukujących opieki medycznej nad chorobami związanymi z ich infekcją, wyklucza się pacjentów, których powodem wizyty w szpitalu jest stan często związane z zakażeniem wirusem HIV lub czynnikami ryzyka zakażenia HIV. Jednak obecność podstawowych czynników ryzyka zachowań związanych z zakażeniem HIV-1 nie wpływa sama w sobie na selekcję. Dlatego szpitale wartownicze mierzą seropowalenność wirusa HIV-1 we wszystkich grupach ryzyka. Aby wyeliminować błąd związany z wyborem własnym, 8 próbek krwi testuje się anonimowo. Jednolite metody stosowane we wszystkich szpitalach wartowniczych stanowią podstawę do oceny obecnej epidemiologii zakażeń wirusem HIV zarówno w populacji obsługiwanej przez każdy szpital, jak i w całej próbie szpitali.9
Metody
Wybór szpitali
Szpitale zostały zwerbowane jako dobrowolni uczestnicy z 30 obszarów metropolitalnych wybranych do wstępnej realizacji badań CDC seroprewalencji HIV-1. Poszukiwane cechy obejmowały dużą liczbę pacjentów, aby zapewnić odpowiednią liczbę próbek, pacjentów z różnych grup demograficznych i społeczno-ekonomicznych oraz chęć urzędników szpitala i możliwości lokalnych badaczy. Pojedynczy szpital wartowniczy może składać się z dwóch lub więcej rzeczywistych szpitali, w celu uzyskania próbek od pacjentów pediatrycznych i dorosłych. Pierwszy z 40 wartowniczych szpitali zaczął pobierać próbki w grudniu 1986 r .; inne zaczęły się później iw różnym czasie, więc całkowita liczba okazów różni się w zależności od szpitala
[patrz też: odczynnik millona, tropikalny owad podobny do komara, włoski wydzielnicze ]