Oszacowanie ryzyka małopłytkowości u potomstwa kobiet w ciąży z domniemaną immunologiczną małopłytkową Purpurą czesc 4

Jedno niemowlę o liczbie płytek krwi 7 × 109 na litr zginęło w wyniku tego powikłania. To niemowlę zostało zaszczepione dopochwowo w 1982 roku. Matka przyjmowała codziennie 70 mg prednizonu, a jej liczba płytek krwi wynosiła 186 × 109 na litr, kiedy po porodzie pracowała. Praca pacjenta była normalna, a poród był spontaniczny. Krwotok śródczaszkowy został zdiagnozowany, gdy niemowlę doświadczało niewydolności oddechowej i zmniejszonej odpowiedzi. Drugie niemowlę z krwotokiem śródczaszkowym podano dopochwowo z liczbą płytek 78 × 109 na litr. Badanie ultrasonograficzne głowy wykonano z powodu zmniejszenia liczby płytek krwi u noworodków, chociaż niemowlę było bezobjawowe. Rozwój dziecka był normalny w wieku sześciu miesięcy. Ogólna częstość krwotoku śródczaszkowego u noworodków, które zostały dostarczone dopochwowo przez matki, u których rozpoznano immunologiczną plamicę małopłytkową przed zajściem w ciążę, wynosiła 2 z 17 (12%, przedział ufności 95%, od do 36%). Krwotok śródczaszkowy nie był podejrzewany z przyczyn klinicznych u żadnego z 71 noworodków (0%, przedział ufności 95%, od 0 do 5%) uzyskany z cięcia cesarskiego, którego matki otrzymały diagnozę immunologicznej plamicicy małopłytkowej przed zajściem w ciążę.
Relacja pomiędzy prezentacją macierzyńską a liczbą płytek noworodkowych
Tabela 4. Tabela 4. Kryteria przesiewowe dotyczące trombocytopenii noworodków. Nie zaobserwowano klinicznie istotnej korelacji między liczbą płytek krwi matek w okresie płodowym a liczbą płytek krwi noworodków w momencie urodzenia dla całej grupy lub dla podgrup matek z liczbą płytek poniżej 150 x 109 lub poniżej 100 x 109 na litr. Stowarzyszenia były słabe niezależnie od terapii matek. Żadna pojedyncza liczba płytek krwi matki nie może być stosowana jako próg do identyfikacji wszystkich płodów zagrożonych ciężką trombocytopenią w momencie urodzenia. Jeśli jako jedyne kryterium przesiewowe zastosowano liczbę płytek krwi poniżej 100 × 109 na litr, 9 z 18 przypadków ciężkiej trombocytopenii noworodków nie zostałoby zidentyfikowane (Tabela 4). Liczba tych płytek u tych dziewięciu matek wynosiła od 136 × 109 do 287 × 109 na litr. Siedem z dziewięciu matek miało splenektomię, a trzy także otrzymywały prednizon, ale pozostałe dwie nie otrzymywały żadnej terapii w momencie porodu.
Zaobserwowano jedynie słabe korelacje między poziomami IgG związanymi z płytkami, IgM i C3 mierzonymi w bezpośrednich testach antyglobulinowych u matki i liczbą płytek krwi u noworodków (odpowiednio r = 0,07, 0,18 i 0,15). Korelacje między wynikami bezpośrednich testów antyglobulinowych a liczbą płytek krwi u noworodków nie były statystycznie istotne, niezależnie od historii matki, terapii lub liczby płytek krwi w czasie (dane nieukazane). Brak poziomów IgG, IgM lub C3 związanych z płytkami krwi i brak kombinacji testów bezpośrednich zidentyfikował wszystkie płody narażone na ryzyko ciężkiej trombocytopenii (dane nie przedstawione).
Badanie przesiewowe pod kątem trombocytopenii noworodków
Przeanalizowaliśmy badania matki w celu określenia, które, jeśli w ogóle, cechy matki przewidywały obecność lub brak ciężkiej trombocytopenii u noworodka. Zidentyfikowano tylko dwie zmienne: historię immunologicznej plamicy małopłytkowej i obecność krążących przeciwciał przeciwpłytkowych w terminie.
Historia immunologicznej małopłytkowości Purpura
Każdy z 18 noworodków z ciężką trombocytopenią urodził się u matki, u której przed ciążą rozpoznano immunologiczną plamicę małopłytkową (ryc.
[przypisy: enzalutamid, tropikalny owad podobny do komara, odczynnik millona ]